تبليغاتX
نون و پنیر و آجر

((این ترانه توسط کیوان خانقشلاقی و گروهش در حال تنظیم است))

 

دیدی چوب ندونم کاریت و خوردی 

دیدی بازنده بازی رو چطور بردی

دیدی هرچی که داشتی دادی و رفتی

رفیق انگار اینبار و بد آوردی

............................................................

دیگه دیره واس اینکه پشیمون باشی از حرفات

در دل رو گرفتم گل، برو دست خدا همرات

.............................................................

تو این روزا رو تو خوابم نمی دیدی

تو هیچ وقت با چشات حسرت نمی چیدی

اینا تقصیر تو نیست کار اون سیب

همون سیبی که از همسایه دزدی

..............................................................

ببین تو خونه قلبم دیگه جایی نداری تو

یه راه داری واس بردن باید جفت 6 بیاری تو

...............................................................

چرا راهی که رفتی باز برگشتی؟

چرا به نقطه آغاز برگشتی؟

تو که خورشید غم سوزونده پرهات و

چرا به لحظه پرواز برگشتی؟

..............................................................

دیگه دیره واس اینکه پشیمون باشی از حرفات

در دل رو گرفتم گل ،برو دست خدا همرات

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و پنجم مهر 1385ساعت 10:31  توسط علیرضا مرتضی قلی  | 

همیشه نان سفره مان ،بوی عرق تن مادرمان را می داد

وما هیچ وقت نفهمیدیم،

چرا مادرمان شام نخورده می خوابد

همیشه خانه ی ما، مدیون جای خالی پدرمان بود

و ما

نمی دانستیم

یک عمر گوشت تن مادرمان را می خوردیم

.................... 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم مهر 1385ساعت 10:58  توسط علیرضا مرتضی قلی  | 

من روزه ميگيرم

يعني

   يك ماه،

      هر روز،

          يك وعده غذا كمتر ميخورم

                    و، وعده هاي مال مردم را كه نمي شود دست زد

من روزه ميگيرم

يعني

   يك ماه،

      هر روز،

          علاوه بر رئيس بانك ، كه كار وامم پيشش گير است

                            هفده بار بيشتر دولا و راست مي شوم

من روزه ميگيرم

يعني

   يك ماه،

      هر روز،

           ديگر مثل سگ دروغ نمي گويم

                         و حرف راست را هم نمي گويم

          زيرا راست نگفتن را هيچ مرجع تقليدي حرام نكرده

من روزه ميگيرم

يعني

   يك ماه،

     هر روز،

          پيش غذا آش رشته مادرم را ميخورم

               و بعد تا بوق سگ صدا و سيما را شرمنده ميكنم

من روزه ميگيرم

يعني

   يك ماه،

      هر روز،

           چشمهاي گرگم را به در خانه ايمان مي بندم

                           و به چراي بره هاي خياباني نمي برم

من روزه ميگيرم

يعني

   يك ماه،

      هر روز،

          يك فصل از كتابي را مي خوانم

                              كه به من نويد مي دهد

                        سهم من از ترازوي اعمال، جهنم است

من روزه ميگيرم

يعني

   يك ماه،

        هر روز،

             اداي بهشتي ها را در مي آورم

                                      اما

                            حتي يك قدم هم از جهنم دور نميشوم

       من روزه ميگيرم

يعني

   يك ماه،

        هر روز،

               ................................................

+ نوشته شده در  دوشنبه سوم مهر 1385ساعت 0:51  توسط علیرضا مرتضی قلی  |