از حال من اگر بپرسيد ميگويم:

خوبم،

 مثل عمه ام كه خوب بود و مُرد.

آدما وقتي يكي ميميره پيداش ميكنن

جاي گيوه هاش ميرن كفش طلا پاش ميكنن

وقتي مرد مشكي مي پوشن مي شينن زار ميزنن

سرخا ك قلباشون و يكي يكي دار ميزنن

مي شينن اشكاي همديگه رو چرتكه ميندازن

واس رو نماي قبرش سنگ مخصوص ميسازن

سر شعر سنگ قبر دعوا دارن با همديگه

يكي از فراغ يار و يكي از دلش ميگه

يكي ميگه وقتي نيست جاش توي خونه خاليه

يكي ياد مادرش رو نقش چند تا قاليه

يه نفر كنج اتاق با گريه هي غش مي كنه

يكي حمد و سوره خوندن، داره خستش ميكنه

يكي تو خيال با سهمش داره ماشين مي خره

يكي داره زنش و تور اروپا مي بره

آدماي زنده مرده ميپرستن واس چي؟

مرده ها ارثشون و به جا مي زارن واس كي؟

 حقیرم نکن لایقت می شوم

من عاشق شدن را بلد نیستم

تو یادم بده،عاشقت می شوم